Oto przepiękny wiersz naszej uczennicy – Rozalii Czechowskiej z klasy I c
To nie jedyny talent Rozalii, poniżej znajdują się też jej prace plastyczne.
„Dzieciństwo”
Chcę wrócić do czasów, gdy byliśmy młodzi.
Gdy liczyło się tylko TU i TERAZ.
Gdzie codziennie prosiliśmy o czterdzieści groszy na sopelka, a mając pięć złotych, uważano Cię za bogacza.
Gdy nie było drogich ubrań, tylko ten ulubiony stary sweter w paski noszony każdego zimowego wieczora.
Mroźne zimy z zaspami i kuligami.
Karmienie krów jabłkami z sadu.
Dzieciństwo bez technologii.
Gdzie komórki miały klawisze.
Gdzie gry były tylko pikselami.
Tęsknię za czasami, gdy biegaliśmy po polach.
Za czasami, gdy jedliśmy wspólnie kolacje bez kłótni.
Za czasami, gdy korony drzew wydawały się wyższe niż Everest, a zdobywając je tymi dziecięcymi rękoma, czuliśmy się tak wspaniale.
Za łapaniem motyli w siatkę.
Za huśtaniem się na huśtawkach i znów czekaniem na swoją kolejkę.
Tęsknię za czasami, gdy kilometr wydawał się rokiem świetlnym.
Tęsknię za czasami, gdy postrzegaliśmy świat inaczej.
Gdzie wszystko było prostsze.
Tęsknię za kopaniem piłki ze znajomymi, których dziś już nie znam.
Tęsknię za starym dobrym Scooby-Doo.
Za rzucaniem się kasztanami.
Chcę wrócić do czasów, gdy zwisaliśmy głowami w dół z trzepaków.
Tęsknię za czasami, gdy leżeliśmy na trawie w parku i wymyślaliśmy nazwy chmur.
I wiecie, co jest najgorsze?
Że to przeszłość.
Te czasy już nie wrócą.
Bo nie można tego cofnąć.
